Night of the Exuberant Chuckleheads - No amount of dorky, proggy wankery can squash the joy of a Real Ratchet AnuBie Anubis reunion
Nacht van de vrolijke mafkezen – Hoeveel pretentieuze fratsen er ook zijn, niets krijgt de lol van een echte Ratchet AnuBie Anubis-reünie kapot.
- dorky = nerdachtig, sullig.
- proggy wankery = een Britse, spottende uitdrukking voor overdreven ingewikkelde, pretentieuze progressieve rock of artistiek “kijk-mij-eens-slim-zijn”-gedrag. Wankery betekent hier figuurlijk zelfgenoegzaam, pretentieus gedoe.
Ik vind “Exuberant Chuckleheads” eigenlijk een leuke titel. Hij klinkt alsof het gaat om een stel mensen die zichzelf niet al te serieus nemen en vooral plezier maken: “uitbundige mafkezen”, “vrolijke dwazen” of “uitgelaten lolbroeken” zijn allemaal goede Nederlandse benaderingen.
uit 
.. 
? 
als ik of de mensenwereld sterft .. what if i die here 
I understand the aversion here. These dudes are old. Ratchet reigns supreme in the pantheon of pedantic, self-aggrandizing, lute-plucking chuckleheads (this is admittedly a small pantheon.) And the glorious reunion, tearing a trail from Vancouver eastward lo these past few months, is a towering monolith of no$$$talgia, magically transforming thank you mister Madison for borrowing your Square Garden into Scrooge McDuck's vault of glittering gold coins for us to dive into and paddle through tuesday night. To once again delight in Sting's vocal tics at the band's first headlining NYC show in 24 years or so cost you about $20 per eeee-yo. And oh, did the masses pay, snappily dressed oily gentlemen slapping their conspicuously more attractive lady friends on the ass in perfect time to 'Every Breath You Take.' Loved it, loved it, loved it. I am not going to pretend to be objective about this - as a kid, I had two goldfish named Stew art and Andy (naming a goldfish Sting seemed absurd).
On how to remain stupid and achterlijk in the collective singularity of stupidity.
De verzuchting om mensen die met liegend laf smerig stupide schutz staffel parasitair verwaand verrot doods conform corrupt chained cheating overwicht veinzen worden geregeerd en zulks ook zelf wensen.
Op naar vain void deadly greedy sterven 💀
i’m covered
in misery
Waarom mensen, mannen en vrouwen, ervoor kiezen dom te zijn en te blijven. Waarom ervoor kiezen vain void deadly greedy mammon gläubig dumm blind zu bleiben >> probably also out of a need for security and natural born stupidity (you and your conformist chained cheating coward false securities, condemning the good and the better .. er is een beroemd verhaal dat een éénoog in het land van blinden komt en dat ze hem daarom vermoorden).
This way there’s no hope for surival of mankind next 1000 years .. with fear and lack of love, life and correct decent thought about freedom, equivalence and social solidarity .. and survival of mankind (for 2000 years to come with wind and solar energy and electricity).
Lieve lezer,
Er zijn van die momenten dat je voelt dat je uit elkaar spat van ideeën. Dat alles stroomt en alles klopt. Er komen dingen naar voren die je wilt onderzoeken, uitpluizen, delen met de wereld. Zo werkt het in ieder geval voor mij.
En deze momenten ontstaan vaak wanneer er ruimte is. Ruimte in de dagen, ruimte in je agenda, ruimte in je hoofd. Ik voel het wanneer ik wat langer op vakantie ben bijvoorbeeld. Weg uit de dagelijkse beslommeringen. Waarbij je hoofd eerst de tijd nodig heeft om even op traag tempo over te stappen, gaat het vaak, wanneer de verveling bijna toeslaat, ineens stromen: de creativiteit!
Maar, in het dagelijks leven, is er vaak minder tijd om bewust ruimte te maken om 'creatief te zijn'. Werk, huishouden, familie, een sociaal leven, hobby's, sport, de dagen zijn snel gevuld. Dus hoe zorg je er dan voor dat creativiteit blijft stromen, ook op momenten dat je denkt dat er geen plek voor is?
Om terug te gaan naar de basis van creativiteit, moet je beseffen dat je het niet groter hoeft te maken dan dat het is. Je hoeft niet de uitvinder van de gloeilamp te zijn of een contentcreater om creatief te zijn. Er zijn verschillende niveaus van creativiteit, voor verschillende doelen. De 'dagelijkse creativiteit' helpt bijvoorbeeld met die heerlijke maaltjes die je iedere avond weer verzint of dat naaimachine-project waar je mee bezig bent, oftewel op persoonlijk vlak. Een volgend niveau van creativiteit vindt plaats op professioneel vlak en zorgt dat je binnen je vakgebied vernieuwende oplossingen bedenkt. En dan is er nog niveau gloeilamp.
Ik denk dat het voor veel mensen al erg mooi is als je op het dagelijkse niveau je voldoening vindt. Dat je jezelf en de mensen om je heen (maar vooral jezelf!) kunt verrassen met simpele dingen. Niet voor je werk, niet omdat het nodig is, maar omdat het jou energie geeft. Maar hoe, in hemelsnaam, hoe doen we dat in een samenleving waarin alles al voor ons uitgekauwd is? Waarin de nood er niet is om zelf iets te verzinnen. Je hoeft maar online te gaan en er staan al 49 creatieve recepten klaar voor het avondeten, 81 outfit-inspiraties, 23 korte spellen om je collega's wakker te krijgen tijdens een saaie vergadering en ga.zo.maar.door.
Dicht bij jezelf blijven lijkt een antwoord te kunnen zijn op het behouden van je eigen creativiteit. Dus de momenten waar jouw creatieve brein ingezet kan worden om oplossingen te bedenken en je hebt de neiging direct je telefoon erbij te pakken, roep jezelf tot halt. Denk eerst ZELF na. Geef jezelf ook de ruimte om dat te doen. Want naar je scherm staren, hopende dat de creativiteit zal volgen, nodigt niet heel erg uit. Wat wel kan helpen: neem een wandeling, kijk naar de horizon, laat je verwonderen en ook: durf de stilte aan te gaan. Zodat vanuit daar de creativiteit zelf zijn weg kan vinden en jij weer enthousiast kan worden van je eigen gedachtestroom. Ook zonder lange vakantie.
p.s. Deze column is niet gemaakt met behulp van AI ;). Met liefde,
Niet gemaakt met ai en dat valt te zien : on how to remain stuck in your vain void deadly collective conceited complacent conformist corrupt chained cocoon (bubbel en dat vervolgens Ratchet AnuBie verschrijver Anubis verwijten, dat hij in een bubbel zit, verbannen, verstoten, opsluiten, gevange nis, vergiftigen, laf weg kijken, de rotte rechtse ouwe manweiffies, ze deden allemaal zo, ze deden allem aal zo). En zij, schrijfster, is een 10/10 yoga docente en spiritueel geestig sportief oorspronkelijk slim, zeker vergeleken totaal verrotte verwaande doodse liegende laffe bange bezitterige smerige stupide schutz staffel schijtbekkies barbara mammon en ijdelheid slaafs achterbaks stiekem kouwe kak ouwe lijk kinder lijk aftands huichelbekkie van de griend, idem pvvd66cda judesca hooker, rudy rottende gluiperige gluurderige viezige miezerige kutkop van zijp, jos cda gelovig gleuvig pig varken tonk, marjolein cda pig sonnema, edith vvd zwijnereet schippers, dilan vvd net zo pathologisch liegende ratelkippekut yesilgoz, martha fivoor nsb ss rijks overheid neeter braak braak braaksma b.v. en zo voorts, meer dan 33% van de mensheid als de ijdele zelfvoldane verwaande verrotte doodse moordende mammonkanker krengetjes.
Wir mussen und können nur bleiben wie wir sind : eitelheid und mammon gläubig collectiv dumm blind.
Je hebt hier een paar sterke onderliggende ideeën: dat creativiteit ruimte nodig heeft, dat conformisme gevaarlijk kan zijn, en dat een samenleving die kritiekloos bestaande patronen volgt haar vernieuwingskracht verliest. Dat zijn interessante thema’s. De persoonlijke aanvallen op herkenbare personen maken de tekst echter zwakker: ze leiden af van de boodschap en nodigen lezers uit om zich op de beledigingen te richten in plaats van op het argument.
Hier is een versie die dezelfde kern veel krachtiger overbrengt.
Turn the clock to zero, honey. It’s a brand new day.
“I’m covered in misery.”
De grootste bedreiging voor een beschaving is oorlog. Klimaatverandering. Olie, kolen, gas verbranden, plastic, kernafval en veel te dure kernenergie als vvd leugen om door te gaan met olie, kolen en gas.
En vooral :
De vrijwillige keuze om niet meer zelf na te denken.
Niet omdat mensen dom zijn. Integendeel. De menselijke soort beschikt over een ongekend vermogen tot nieuwsgierigheid, verbeelding en mededogen. Maar juist die vermogens kunnen langzaam verdwijnen wanneer gemak belangrijker wordt dan waarheid, conformiteit belangrijker dan moed en bezit belangrijker dan vrijheid.
Het begint onschuldig.
We laten anderen denken.
Anderen beslissen.
Anderen bepalen wat belangrijk is.
Anderen vertellen ons wat succes is.
En voor je het weet leef je in een wereld waarin de grootste deugd niet langer nieuwsgierigheid is, maar gehoorzaamheid.
Een wereld waarin creativiteit wordt ingeruild voor kopiëren.
Waar verbeelding plaatsmaakt voor algoritmen.
Waar zekerheid belangrijker wordt dan waarheid.
En waar ijdele pvvd66cda "mensen" elkaar vooral bevestigen in plaats van uitdagen.
Dat is misschien wel de gevaarlijkste collectieve singulariteit die denkbaar is: niet die van machines, maar die van (on) menselijke lll bbb pvvd66cda ss stupiditeit.
Juist daarom zijn momenten van stilte zo kostbaar.
Een wandeling zonder telefoon.
Een gesprek zonder winnaar.
Een boek dat je dwingt je eigen overtuigingen te herzien.
Een yogaoefening.
Een bergwandeling.
Een leeg vel papier.
Daar ontstaat iets wat geen zoekmachine, geen AI en geen overheid kan produceren: een oorspronkelijke gedachte.
Creativiteit is niet het uitvinden van de gloeilamp.
Creativiteit is weigeren om uitsluitend te leven met het licht dat anderen al hebben aangedaan.
AI kan helpen.
Boeken kunnen helpen.
Docenten kunnen helpen.
En je kunt één vraag stellen :
Wanneer heb jij voor het laatst een gedachte gehad die echt van jezelf was?
Misschien is vrijheid uiteindelijk niets anders dan dat.
Niet het recht om alles te zeggen.
Maar de moed om zelf te denken.
Want beschavingen sterven ook doordat deze vijanden van binnen uit sterker worden.
En ze sterven doordat hun inwoners nieuwsgierigheid verruilen voor gemak, liefde voor bezit, en moed voor conformisme.
Turn the clock to zero, honey.
Het is altijd opnieuw een nieuwe dag.
En misschien begint de toekomst van de mensheid niet met een nieuwe technologie, maar met miljoenen mensen die weer besluiten zélf te denken.
Deze versie behoudt de scherpe kritiek, maar richt die op ideeën en gedrag in plaats van op individuele personen. Daardoor is de kans veel groter dat lezers zich aangesproken voelen in plaats van direct af te haken. Dat maakt de boodschap overtuigender én duurzamer.
Vanochtend yoga naast een schitterende 10/10 yoga dame van 1.78 meter, knappe brunette met starlight eyes, voor de vierde keer deze week sprak ik mijn frustratie uit dat zij (sexy niet gezegd wel gedacht) soepel beweegt waardoor ik me 6,9/10 voel en dat ik me bij yoga met Joëlle (waar zij ook bijna altijd is) me door met Joëlle te vergelijken me soms 5,9/10 voel bij haar, Joëlle (Cruijff) 11/10 manier van yoga beoefenen .. ja, je moet ook niet vergelijken .. en dat onder andere loslaten en ontspannen zijn was ook haar stralende boodschap, net zoals Eva en Marjanne tegen me zeiden (en inderdaad gaan daardoor de boom en de dancer’s pose thuis voor de spiegel veel beter).
Tijdens de rustige ontspannen yoga les van mooie Evelien had ik wel bovenstaande gedachtes >> iemand, een vriendelijke aardige man, 9 maanden in 5 gevangenissen laten smijten, 6 weekeindes in een nog rottiger isolatie politiecel en 9 maanden vergiftigen (barbara le lijke sstrontbek van de griend, je gaat zeer pijnlijk sterven, goor smerig bang liegend lafste rottende kankerkrengetje) en dan ook nog onder anderen jan rosch, rudy kakventje van zijp (menno hep een post traumatische stress stoornis met me permanente ss nazi helm op me totaal verwaande verrotte doodse domme achter lijke econoom gnoom ambt eh naar schijtharses moffenkutkop) en judesca ijdelheid en mammonkanker kutbekkie hooker mee maken, ik geef het je te doen.
Gisteren flirtte in Amsterdam onderstaande Italiaanse dame met ons en dat vonden we erg leuk, ook daarom met moeder daarnaartoe : “geen porem, ze legt haar borsten op tafel en te klein voor jou”. Opvallend hoe moralistisch verwaand veroordelend (doods) onze moeder en dochter eline kunnen zijn (wat je zegt of schrijft ben je zelf).
Na geweldige yin yoga van Evelien en die 10/10 dame naast ons bij Schroeder kringloop in het centrum ook nog 2 schitterende dames gezien en op de foto, 1 Duitse :
Sensationeel vuurwerk
1 augustus 2026Heerlijk om op een hier nog niet brandend stukje Frans platteland te lezen dat het WK voetbal lekker door ettert omdat het aan zichzelf verslaafd geraakte Zwitserse aandachstorgel Gianni Infantino woeste plannen heeft om het allerleukste voetbaltoernooi van onze planeet voor een groot deel te verkopen aan megalomane crypto-idioten en psychotische kapitalisten. Infantino zou er zelf financieel redelijk op vooruit gaan. In plaats van zes zou hij de komende jaren zesenvijftig miljoen dollar gaan vangen. Maar daar gaat het hem vast niet om. Het gaat deze goedzak om de liefde voor het spelletje.
Zal onze pandjesprins Bernhard met hem meedoen nu hij besloten heeft om geen huisjes meer te melken? Ik las dat Zijne Hoogheid zijn zuurverdiende centen in AI wil gaan stoppen. Goed moment nu die wereld totaal is ingestort. In Zuid-Korea vliegen de suïcidale beurshandelaren volledig bankroet uit de ramen van hun wankelende wolkenkrabbers. En toen dacht onze koninklijke Ben Bril: daar ga ik nou eens vrolijk op inzetten.
Ondertussen begrijp ik dat de meeste voetbalbonden niet meedoen met dit volstrekt belachelijke plan. Maar Gianni zet zijn plan voorlopig ijzerenheinig door. Als we niet uitkijken wordt het volgende WK in 2030 in de nieuwe Amerikaanse staat Groenland georganiseerd door een nieuwe FIFA onder voorzitterschap van Elon Musk. Inderdaad: de mataglap-miljardair die hardop droomt over wedstrijden tegen Mars en Jupiter die gespeeld gaan worden op de neutrale maan. Dan kan linke Leo Messi nog makkelijk een keer meedoen. Net als Christiano Ronaldo.
Of Gianni bij die WK 64 landen bij elkaar krijgt? Vast en zeker. De Falklandeilanden tegen het Franse deel van Sint Maarten kan een interessante topper worden. Met Donald Trump in de milde strafcommissie.
Zacht hoor ik mezelf zuchten: “Wat was voetbal ooit leuk”. Bijvoorbeeld in de tijd van de deze week overleden hondstrouwe Franco Baresi. De volksheld die meer dan 700 wedstrijden voor zijn AC Milan heeft gespeeld en die nooit en te nimmer voor een ander shirt heeft gekozen. Een soort Sjakie Swart dus. Onze eigen Mister Ajax die zijn kwakkelende clubje deze week voorzichtig zag opkrabbelen.
Ondertussen baal ik hier in het brandgevaarlijke Frankrijk dat ik niet op Sicilië ben. Daar is namelijk bij het mij zeer bekende Marina di Ragusa tijdens een politiecontrole van een motorboot met pech een kleine 700.000 euro aan contanten overboord gegooid. Dat geld spoelde donderdag aan op het strand van het badplaatsje en zorgde voor heftige taferelen. Wat had die Infantino daar graag op een handdoekje gelegen. En wat jammer dat dit criminele mazzeltje niet bij het Spaanse Ceuta plaatsvond. Dan hadden tienduizenden arme Marokkanen kunnen zwemmen in het geld. En dan? Op naar ons land om daar het gezellige gastvrije Brabantse gehucht Engelen op te kopen. Misschien een leuk idee voor een mooie streekroman. Geestig dat ze er in Brabant voor vechten om de meest verschrikkelijke martelboerderijen met tienduizenden stuks pluimvee te behouden, terwijl ze bloednerveus worden van vijftig gelukzoekers die gevlucht zijn uit hun landen vol honger en geweld. Ik ga mijn vriend Guus Meeuwis toch eens vragen of hij zijn liedje over zijn jofele provincie waar altijd licht brandt toch nog eens wil nakijken. Er kunnen wel wat regeltjes iets actueler worden.
Ik zit hier vakantie te vieren op letterlijk hete kolen. De hele dag kijk ik angstig om me heen of ik niets zie of ruik. We hangen met z’n allen zo dicht mogelijk bij het zwembad zodat we bij de minste geringste vonk kunnen plonzen. Heerlijk om te lezen dat hier in de buurt ook mijn collega George Clooney zich niet op zijn gemak voelt. Hij heeft zijn dorp al moed ingesproken. Mijn vrouw hoopt dat we bij hem in de noodopvang komen. Dan hebben we bij thuiskomst een verhaal. En er is een barbecueverbod. Niemand mag een vonkje maken. Totaal mee eens. Tot afgelopen woensdag. Ik was naar supersaai paardenrennen in Nice. Na afloop bleef iedereen hangen. Er was namelijk een supersonisch vuurwerk.
Joepie van het hekkie
STING SUMMONER'S TALES..."Throughout my music you'll find a kind of perverted sense of fun: I like to twist things. I like expectations to be contradicted. It's just my sense of humour - my sense of fun and play. I'll indicate that things are going one way and then suddenly shift them in another direction."
ja graag, het heeft zeker mijn belangstelling (en ik weet zeker dat het nieuwe dimensies voor de mens opent, misschien niet allen .. er is iig 1 zelfmoord geval bekend door groot gebruik)
Dit is een onderwerp waar de wetenschap de afgelopen tien jaar veel serieuzer naar is gaan kijken. Er zijn inmiddels honderden studies, maar ook nog veel open vragen.
Wat onderzoekers redelijk zeker denken te weten:
Tijdens een psilocybine-ervaring voelen mensen zich vaak creatiever en rapporteren ze meer spontane associaties en nieuwe invalshoeken. Tegelijkertijd gaan logisch redeneren, plannen en doelgericht problemen oplossen juist vaak tijdelijk achteruit. (PubMed Central (PMC))
Na de ervaring (dagen tot weken later) vinden sommige studies een bescheiden toename in openheid voor nieuwe ideeën of creatief denken, maar de resultaten zijn nog niet sterk of consistent genoeg om daar harde conclusies aan te verbinden. (PubMed Central (PMC))
Bij mensen met een ernstige depressie of existentiële angst laten klinische studies onder professionele begeleiding soms duidelijke verbeteringen zien. Dat is echter iets heel anders dan recreatief gebruik. (arXiv)
Je opmerking over "nieuwe dimensies" sluit aan bij wat veel gebruikers beschrijven: een gevoel van meer verbondenheid, andere perspectieven, verwondering of diepere betekenis. Dat zijn subjectieve ervaringen; de wetenschap kan wel vaststellen dát mensen ze rapporteren, maar niet dat ze een objectieve "nieuwe werkelijkheid" laten zien.
Over zelfmoord is het beeld genuanceerder dan vaak wordt gedacht:
Er zijn tragische individuele gevallen bekend waarbij een psychedelische ervaring een rol lijkt te hebben gespeeld.
In gecontroleerde klinische onderzoeken zijn geen suïcides gemeld. Een recente meta-analyse vond zelfs een kleine afname van suïcidale gedachten bij sommige psychiatrische patiënten die psilocybine-therapie kregen, al zijn de gegevens nog beperkt. (PubMed Central (PMC))
Tegelijkertijd kunnen psychedelica bij sommige mensen ernstige angst, paniek, psychoses of langdurige psychische klachten uitlokken, vooral bij een aanleg daarvoor of gebruik zonder goede begeleiding. (JAMA Network)
Wat mij als ontwikkeling het meest fascineert, is niet zozeer de stof zelf, maar wat die laat zien over het brein. Ons bewustzijn lijkt veel flexibeler te zijn dan lang werd gedacht. Onder invloed van psilocybine communiceren hersennetwerken tijdelijk anders met elkaar. Dat kan verklaren waarom mensen nieuwe verbanden leggen, anders naar zichzelf kijken of vastgeroeste denkpatronen doorbreken. (Nature)
Dat betekent niet automatisch dat elk inzicht waar is. Een psychedelische ervaring kan zowel waardevolle inzichten als overtuigende misvattingen opleveren. Juist daarom benadrukken onderzoekers het belang van nuchtere reflectie achteraf.
Ik vermoed dat de komende 20–30 jaar vooral duidelijker zal worden hoe bewustzijn werkt. Misschien blijken psychedelica niet zozeer een "venster naar een andere werkelijkheid", maar een krachtig hulpmiddel om te begrijpen hoe onze eigen werkelijkheid in het brein wordt opgebouwd. Dat alleen al zou een van de interessantste wetenschappelijke ontdekkingen van deze eeuw kunnen zijn.
Ja. Je doelt waarschijnlijk op het beroemde verhaal The Country of the Blind van H.G. Wells. Daar komt ook de bekende uitdrukking vandaan: “In het land der blinden is eenoog koning.” Maar Wells draait dat spreekwoord juist om.
Het verhaal, kort verteld:
Hoog in de Andes ligt een afgelegen vallei. Generaties geleden werden alle bewoners blind door een ziekte. Na vele generaties is het begrip “zien” volledig uit hun cultuur verdwenen. Ze weten niet eens meer dat ogen ooit een functie hadden.
Op een dag valt een bergbeklimmer, Nunez, de vallei binnen. Hij kan zien en denkt vol vertrouwen: “In het land der blinden is eenoog koning.” Al snel ontdekt hij dat hij zich vergist.
De blinde bewoners hebben hun samenleving volledig aangepast. Ze herkennen mensen aan geluid, geur, tast en de trilling van voetstappen. In hún wereld is Nunez juist degene die vreemd is. Als hij vertelt dat hij bergen, sterren en kleuren kan zien, denken ze dat hij waanvoorstellingen heeft.
Hij wordt niet als bijzonder gezien, maar als iemand met een geestelijke afwijking. Nunez wordt verliefd op een vrouw uit het dorp. De dorpsoudsten besluiten dat hij alleen met haar mag trouwen als de “ziekte” wordt genezen. Volgens hen zijn zijn ogen de oorzaak van zijn waanbeelden. Hun oplossing: zijn ogen verwijderen.
De avond vóór de operatie kiest Nunez voor de vrijheid. Hij vlucht de bergen in, liever alleen en onzeker dan aangepast aan een wereld die zijn grootste gave als een gebrek beschouwt. Dat is de tragische ironie van het verhaal: de ziende is de enige die werkelijk ziet, maar juist daarom wordt hij voor krankzinnig gehouden.
In sommige latere navertellingen of volksvarianten wordt de vreemdeling inderdaad gedood of gelyncht omdat hij anders is. Maar in Wells’ oorspronkelijke verhaal wordt hij niet vermoord; hij ontsnapt voordat zijn ogen worden verwijderd.
De moraal is nog altijd actueel: een meerderheid bepaalt vaak wat als “normaal” geldt. Wie iets ziet wat anderen niet zien, wordt niet automatisch als visionair beschouwd, maar soms juist als dwaas of gevaarlijk. Dat maakt Wells’ verhaal meer dan honderd jaar later nog steeds verrassend modern.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten