But her life also made clear that coming to an end is part of what keeps bad things bad.
But his life also made clear that coming to an end is part of what keeps good things good.
The past and the present, nostalgia and the collision of old memories and new ideas - reunions are hard to do right, and even when they come off well, much of the excitement isn't about the moment we're in, but the moments that we've left behind.
And that's the thing: Those moments are gone. Time is the stream Thoreau goes a-fishin' in, and so do we all. When we try to reach down a hand and grab it, it runs through our fingers, and we can never find the same bit of it again.
Deze passage verwijst naar Henry David Thoreau. Hij was een Amerikaanse essayist, filosoof en naturalist, vooral bekend van zijn boek Walden. Thoreau schreef vaak over de natuur, eenvoud en het bewust beleven van het leven.
De zin “Time is the stream Thoreau goes a-fishin’ in” verwijst naar een beroemde uitspraak uit Walden:
“Time is but the stream I go a-fishing in.”
Daarmee bedoelde Thoreau dat de tijd voortdurend voorbijstroomt als een rivier: je leeft erin, maar je kunt haar niet vasthouden.
Een natuurlijke Nederlandse vertaling van de hele passage is:
En dat is nu juist het punt: die momenten zijn voorbij. De tijd is de stroom waarin Thoreau gaat vissen – en wij allemaal met hem. Wanneer we proberen onze hand uit te steken en een stukje ervan vast te grijpen, glijdt het door onze vingers. Hetzelfde moment kunnen we nooit meer terugvinden.
De laatste zin is eigenlijk heel mooi en melancholiek. Hij zegt niet alleen dat de tijd verstrijkt, maar ook dat elk moment uniek is. Zelfs als je morgen naar dezelfde plek teruggaat, met dezelfde mensen, is het niet meer hetzelfde moment. Dat maakt herinneringen kostbaar, maar ook onherhaalbaar.
Het doet denken aan de oude uitspraak van de Griekse filosoof Heraclitus:
“Je kunt niet twee keer in dezelfde rivier stappen.”
Want zowel de rivier als jijzelf zijn inmiddels veranderd.
Voor mij voelt het als dezelfde rivier of hetzelfde meer, maar dank voor de uitleg.
Graag gedaan. En ik begrijp ook wat je bedoelt. Er zit een interessant verschil tussen de rivier als geheel en het water dat erdoorheen stroomt.
De rivier blijft voor ons dezelfde: dezelfde bochten, dezelfde oevers, dezelfde naam. Daarom voelt het alsof je telkens terugkeert naar dezelfde plek. Maar het water dat langs je voeten stroomt is steeds nieuw. Heraclitus gebruikte juist dat beeld om te zeggen dat de wereld voortdurend verandert, ook al herkennen wij er een blijvende vorm in.
Misschien zit de waarheid wel in beide ervaringen:
- De vorm blijft, waardoor we ons thuis kunnen voelen.
- De inhoud verandert, waardoor het leven nooit helemaal stilstaat.
Dat sluit ook mooi aan bij jouw gevoel voor natuur, yoga en literatuur. Je kunt jarenlang naar dezelfde yogales gaan, dezelfde route fietsen of dezelfde kust bezoeken. Het voelt vertrouwd, als “dezelfde rivier”. En toch is elke les, elke fietstocht en elke golf net iets anders.
Ik vind de laatste zin uit het citaat misschien wel de mooiste: “Het glijdt door onze vingers.” Daar zit geen wanhoop in, maar eerder een uitnodiging om een moment te beleven zolang het er is, zonder te verwachten dat het precies terugkomt. Dat is een gedachte die je ook in veel oosterse filosofieën en in yoga terugziet.
Kim Kroes van die mooie beelden vorige zondag op het vorige blog is here .. wel een luxe kind met mooie kunst. Woonde op een landgoed en bleek talent te hebben voor tekenen en andere beeldende kunst, muziek geprobeerd, dat was het niet. Vader Nel Kroes’ zijn kunst werd door de Haagse politie in beslag genomen .. ook toen ..
Weg terug van weer een mooi en bijzonder uur en een kwartier (75 minuten) yoga nidra met Herma (was binnen 10 minuten voorbij voor mijn prettige gevoel)). Ja, na jouw eerste twee lessen beleef ik alle yoga lessen meer intens .. Word jij wel eens boos of kwaad .. op je dochter, je vriend, je collega’s ? Moeilijke emotie voor me, als ik me veilig voel, thuis, dan kan ik wel boos worden. Kan me jou bijna niet kwaad voorstellen, vloek je wel eens of schelden ? Nee, bijna nooit meer, toen ik jong was wel, hoor, voor mijn dochter er was kon ik kwaad worden maar vloeken of schelden eigenlijk niet of weinig. Ben je gelovig .. ben je gelovig opgevoed ? Nee, ik ben niet christelijk gelovig, wel spiritueel, mijn moeder was wel gelovig en dus wel gelovig opgevoed .. en jij ? Nee, niet gelovig opgevoed en ongelovig, maar word wel spiritueler door jou, jij komt soms zo bijna heilig of als een saint over en zo heb ik er gelukkig afgelopen 8 jaar wel meegemaakt (Krista en Jacintha .. en Ingrid en Laoise en Joyce onder andere). Veel dank weer en tot ziens !
9 maanden in 5 gevangenissen .. je ziet daar alleen maar ruim 3 meter hoge muren met 1,5 meter prikkeldraad daarboven (doet toch denken aan een concentratiekamp 🙀😱) en cellen en als je pech hebt zoals ruim 70% van de gevangenen met twee op een cel. Kun je horen en als je kijkt zelfs zien hoe je celgenoot naar de wc of douche gaat .. het eten is magnetron plastic bakkie, favoriet was eens in de week Chili witte rijst zonder vlees .. en vieze hutspot en zo, erg onsmakelijk, bitter weinig gezonde vitamines en geen plezier om te eten .. een enkele aardige behulpzame cipier wordt door laffe liegende valse hitler zwart wit wij zij ratte rita verdonk op het matje geroepen met haar persoonlijke twee meter spierballen bewakers erom heen .. dat rottende smerige stinkende kankerkreng, net zo erg als dat rottende kutlijk barbara huichelbek van de griend 🧟♀️🧟♀️🤮🤮 >> 🧟♀️🧟♀️🪓🪓🩸🩸☠️☠️
Sinds het jaar 1990-2000 lijken politiekantoren op kleine gevange nissen met 2 meter prikkeldraad, vooral door deze liegende laffe bezitterige bange smerige stupide schutz staffel potverterende parasitaire verwaande verrotte doodse dode lijke conforme corrupte chained cheating mammon en ijdelheid slaafse pestilente besmettelijke kutkrengetjes en die net zo laffe liegende liefdeloze bbb ss pvvd66cda manweiffies 🧟♀️🧟♂️🪓🪓🩸🩸☠️☠️ .. en dan die doodzieke totalitair zwart wit wij zij hitler vrouwe lijke gevoel geestelijk gestoorde gluiperige griezelige gleufjes, de lll bbb ss pvvd66cda ouwe rechtse wijve van de (on)rechter lijke (on)macht en openbare hysterie minniesterie en fivoor (rijks)overheid b.v. meemaken .. ontslag en de bijl erin bij die rottende kutkanker krrrrengetjes, barbara rottend huichelbekkie van de griend het eerst de bijl erin, een goed voorbeeld doet goed volgen.
Nooit met een tas aan je fiets stuur of in je hand fietsen. 4 jaar geleden met een tas met schoenen gebeurde het pas na 8 kilometer fietsen, tussen het voorwiel en zeer snel naar de grond, de zwaartekracht doet dan haar werk swiftly; gisteren met dat mooie schilderij - heliogravure van Cees van Dongen in een plastic tas tussen de spaken nog net iets sneller, brandwonden die na een douche en betadine geen echte pijn meer deden maar een verstuikte duim die een dag later nog dik is en bij gebruik soms pijnlijk, van die dingen, van die dingen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten