zaterdag 11 juli 2026

YOU HAVE TO BELIEVE WE ARE MAGIC

 Ja want manne kenne van die freselijke fieserikken sein, mein Bert niet, heur. Mens schei uit, de was, er is geen was, er is altijd was. Altijd de was. Al tijd de was. Bij mij staat ie dag en nacht aan met ons gezin ken ik je wel fertelle. Bij mij twee keer per dag, mens schei uit. Een friendin van mij hep er twee staan, dan kenne se te ge lijk draaie. Se hep van alles twee, twee vaatwasssers, twee wasmachines, wel maar 1 reusachtige ijskast, 1.40 breed 1.80 hoog ken ik je wel fertelle 

Ik had een vriendin, Caroline Geelen, en die rook van zichzelf lekker plus af en toe een vleugje parfum, drie maanden haar beddengoed niet verschoond zei ze (beschaamd, niet waar) lachend maar het ruikt lekker, dus waarom continu wassen ? Ik, verschrijver, was mijn kleren en eventueel beddegoed 1 keer per maand en dat gaat prima, en ben heus een frisse lekker ruikende gezonde jongen. 

Het ruikt zo lekker fris zei Marjanne naar aanleiding van het bovenstaande tegen Samantha, vers gewassen lakens in de avond en de ochtend .. O ja, zoals in een goed hotel 

Ok, i΅ll give itta a shotta

powerrrr from poland you call me

i wonder why you do not have any courage against real capitalist crooks

cowardice, no justice

weil sie keinen schwanz haben und keinen chance

wie soll ich das denn sagen

a sexuell

compared to me

more positive ?

I am writink, i will come up with somethink


later


bye


aska


ich nennte dich sau nummer vier

menno i wish you could speak and specially write german like i do


the nobel price for everythink would be mine, ours ?  

you cannot stand, walk or be in the shadow of my doggy

but i do not need no nobel prize 

having caesar, jesaja, Jc, Elvis, Einstein, Bach, Steve Jobs had  

huntress of the dead head hunter, 

for i am aska joanna, beauty goddess of the grateful dead

~~~~

Lately i was in a hotel in italy and george clooney changed the sheets for me in or on the bed, the only thing he is good for. He kept on saying, the lousy little italian, who can act a tiny bit : 

Miss Aska, miss Aska , i change , si si si per lei bellezza aska joanna solamente per lei bella signora , i putta clean shit onna bed. Clean shit, i putta clean shit onna bed. 

Stupid George i said, you call that sheet, you sheep shit. 

Ah si ah si, i putta clean shit onna bed for you, my empress, my ultimate dream and love 
for death is a release 

That cheap shit, that goat, that moron italian was never able to satisfy me 
so i say giorgio, italian stupid dumb clowney 
fik off, fok off, fick wek, sod off, downie
brad shit you call him pitt managed to, once, then i dumped him to those ugly american cows
angelina end whats her name, those two dumb blonde scheisse cunts, jennifer anusTom 
and gwyneth palthrows

ok, bye, i had enough, not my cup of tea this,  aska 

For the love of animals, 

DREIGENDE DIEREN


In het verleden heb ik van deze plaats betoogd, dat de dierenwereld een gevaarlijke bedreiging aan het vormen is voor het leven der mensen op deze kleine aarde. Ik wees toen in dit verband op het angstaanjagende opdringen der insecten en staafde dit met tal van onheilspellende feiten. Maar reeds diezelfde tijd waarschuwde ik, dat ook de zoog- en eierleggende dieren het een en ander voor ons in petto hielden.

En nu konden we dan in een krant lezen, dat een uit een Amsterdams café komende aap een passerende dame in haar been heeft gebeten. Dit bericht (dat komisch zou zijn, als het hier niet om zo'n ernstige zaak ging) verdient meer aandacht dan het tot nu toe in de pers heeft gekregen. Ik ben tenminste in geen enkele krant de waarschuwend opgeheven wijsvinger van een hoofdartikel tegen gekomen en ik meen dan ook te kunnen stellen, dat de pers in dit geval haar voorlichtende taak niet heeft verstaan. Dit mag onbegrijpelijk genoemd worden.

Laten wij gezamenlijk -onder mijn voortreffelijke leiding- de feiten nog eens recapituleren. Het betreffende dier holde het café uit, zag een been, hapte toe en veroorzaakte hierdoor een beenwond en onherstelbare schade aan een kous. Deze gebeurtenis alleen al lijkt mij van voldoende afgrijselijkheid om ieder zinnig mens tot nadenken te stemmen. Maar het bericht ging nog verder. Deze kwaadaardige aap was geen 'caféklant', zo meldde men ons, maar behoorde toe aan de baas van het etablissement. Bij het vernemen van dit feit neemt onze ongerustheid eerder toe, dan af.

Immers, als het dier een caféklant was geweest, had men zijn agressiviteit nog kunnen toeschrijven aan buitensporig alcoholgebruik. Maar deze aap woont in een café, gaat dus dagelijks met alcohol om en het is daarom hoogst onwaarschijnlijk, dat hij de waarheid zou spreken indien hij dronkenschap als excuus voor zijn misselijke daad zou aanvoeren. Nee, hier was eerder sprake van welbewuste vijandelijkheid jegens het mensdom. Deze aap behoort tot de commando troepen van het dierenheir, die uitmunten in snelle, onverwachte acties.

Wat kunnen wij doen om ons te beveiligen tegen de dierenwereld, die ons in getalsterkte -en naar ik vrees ook reeds in slimheid- verre overtreft ?
Als praktische maatregelen liggen m.i. voor de hand :

i) Intensieve patrouillediensten in en om de dierentuinen van ons land.
ii) Strenge bewaking van zg. dierenwinkels -wellicht kunnen de noodwachters hiervoor worden ingeschakeld.
iii) Een verbod voor het importeren van dieren.
iv) Het bevorderen van de export van dieren.
v) Een landingsverbod voor vogels -bij overtreding van dit verbod mag men niet terug schrikken voor het geven van langdurige kooistraffen.
vi) Een stopverbod voor vissen -zij dienen zo snel mogelijk door te zwemmen naar ons land niet toebehorende wateren.
vii) Het intrekken van alle werkvergunningen voor poezen, honden en andere huisdieren.

Vooral dit laatste punt acht ik van zeer groot belang. Sinds eeuwen zijn poezen, honden enz. bezig zich een onmisbare plaats te verwerven in de Nederlandse huiskamer. Zij dragen pantoffels en kranten aan, lebberen kliekjes op en zorgen voor 'gezelligheid'. Het spreekt voor mij vanzelf, dat zij deze vernederende werkzaamheden niet uit mensenliefde verrichten. Zij wachten hun dag af. En als die dag gekomen is, zal ons land van binnenuit, vanuit de huiskamer, veroverd worden !

Dan zal die gezellige mopshond zich ontpoppen als een grommend, vleesverslindend monster, uw dikke, betrouwbare lapjeskat springt u naar de slikkende keel, terwijl uw schildpad zich zwijgend maar vastberaden tegen uw been werpt en u op de vloer smakt, waar u een willige prooi wordt van uw kwinkelerende parkietjes en tortelduifjes.

Doeltreffender echter dan alle maatregelen is onze voortdurende waakzaamheid. Vertederde uitroepen als: 'Kijk poes nu weer eens enig doen !' zijn uit den boze in een tijd, waarin ons voortbestaan als mens op het spel staat. Beter kan men zeggen: 'Ik heb jou door, vader', als het dier heupwiegend en spinnend op u af komt lopen. Opmerkingen als deze zullen niet nalaten verwarring te zaaien in de gelederen van de tegenstander.

Moge de apenbeet, ook in gezaghebbende kringen, niet misverstaan worden. Hij is een teken aan de wand.

Romke Kampert 2004  Remco Campert is still alive !


Duiven

Vroeger stond alles vast, dat was wel zo plezierig. Daar had je bijvoorbeeld de duiven op het San Marcoplein in Venetië. Vele foto's zag je daarvan. Je zag er een zwerm duiven op, met als middelpunt een arm, oud vrouwtje dat de duiven voederde uit een puntzak (dat oude vrouwtje was altijd arm en spaarde eten uit haar mond om duivenvoer te kunnen kopen; waarom dit zo moest zijn wordt duidelijk als men zich een rijk, oud vrouwtje voorstelt. Die heeft wel wat anders aan haar hoofd. Behalve armoede werd zo'n vrouwtje ook vaak een milde debiliteit aangewreven. Ook dat is begrijpelijk: iemand bij zijn volle verstand gaat geen duiven staan voeren).
Toch begaven we ons met kloppend hart naar Venetië, voor de kanalen en de gondola's, maar diep in ons hart wilden we de duiven zien die mais uit de hand pikten. We betraden het San Marcoplein, zagen wel tien onder de duiven zittende vrouwtjes, die je tegen vergoeding mocht fotograferen, en verlieten tevreden het ondergescheten plein.

In Nederland waren duiven schuwe vogels, die je af en toe in het bos hoorde koeren. Deze toestand is lelijk veranderd. Ik heb het aan zien komen en de waarschuwende vinger herhaalde malen omhoog gestoken, maar iedere keer dacht men dat het om een grote pils ging. Het is ook eigenlijk begrijpelijk dat niemand erop was voorbereid, zo sluipend is de opmars van de duivenhorden geweest. Toen de migratie eenmaal goed had doorgezet viel zij niet meer te stoppen, er was trouwens niemand die daar aanleiding toe zag. In geheel West-Europa duiven, duiven, duiven. Behalve in Frankrijk, daar eten ze alles wat beweegt of lijkt te bewegen, dus ook duiven. Ik heb trouwens eens een Franse kennis op bezoek gehad die, uit mijn raam kijkend, de eendjes vreedzaam in het water zag dobberen. Hij verslikte zich, liep rood aan, en toen hij weer tot spreken in staat was zei hij: "Die kun je eten ! Wisten jullie dat niet ?"

Voor mij kwam het breekpunt toen ik een half jaar geleden met de fiets over een duif heen reed en tegen het asfalt smakte. Na zes weken kon ik weer enigszins lopen en begon onmiddelijk plannen te smeden. De stadsduiven moesten weer schuw worden gemaakt, maar hoe, dat was de vraag.
Na alles overdacht te hebben kwam ik tot de slotsom dat er binnen de wet maar weinig te doen viel. Het enige dat me overbleef was duiven in het voorbijgaan een schop te geven. Geen harde schop, meer iets tussen een duw met de voet en een schop in. Zonder uitstel begon ik met de uitvoering van mijn plan. Helaas viel mijn eerste schop door het nog ontbreken van het juiste maatgevoel wat hard uit, de duif vloog met een boog door de lucht en bleef met zwoegende borst zitten waar hij was terecht gekomen. Had je de mensen moeten horen ! Dierenbeul was nog de zachtzinnigste term die werd gebezigd en het had een haar gescheeld -ik riep snel dat het een ongelukje was geweest en begon haastig die duif te aaien- of ik had flinke klappen opgelopen. Een wijze les. Voortaan schopte ik de duiven alleen in het donker of als er niemand in de buurt was. Maar dan haalde ik ook flink uit om alle verloren gegane gelegenheden in te halen, niet zelden stoven veren in het rond.

Toch was die eenmansactie onbegonnen werk. Het is me duidelijk geworden dat alleen als iedereen die duiven constant een schop geeft enig resultaat te verwachten is. We moeten dus eendrachtig aan deze taak beginnen en niet wachten tot er doden zijn gevallen. We moeten de handen ineenslaan en voorlopig, waar het de duiven betreft, de heersende dierenliefde even vergeten. Trap ze terug naar de bossen ! Denk aan de toekomst van uw kinderen. Maak de stad weer leefbaar. Let vooral ook op de man of vrouw die voor u loopt, onthoud welke duif die heeft geraakt en kies dan een ander. Zo krijgt iedere duif vroeg of laat zijn educatieve schop. Lach gerust goedmoedig als iemand misschopt en gegrepen om zich heen kijkt. Als iedereen van harte meewerkt zijn we binnen een jaar van die volgevreten monsters af. En een nieuwe generatie zal weer met ontroering naar de duiven op het San Marcoplein kunnen kijken.


Bob den Uijl is still alive, 1972




Zakenman en muis

 De zomer was een beetje een slappe tijd. Het zakenleven maakte een verlepte indruk. Ik ging niet met vakantie. Wel bracht ik mijn openingsuren aanzienlijk terug. Soms bleven de rolluiken voor mijn winkel dagen achtereen gesloten. Achter die luiken deed ik vage pogingen om wat orde te scheppen in het magazijn. Ik begon aan een inventarislijst, maar gaf dat halverwege op, omdat me niet precies duidelijk was wat ik er wel of niet op moest zetten. Behoort een half af gedicht ook tot de inventaris?

Naar het zich laat aanzien en voelen is de zomer zo goed als voorbij.Soms kun je de herfst al ruiken. De bladeren van de kastanjeboom in de tuin achter de winkel verbruinen.Voor deze zelfstandige zonder personeel breekt weer een tijd van bedrijvigheid aan. Er zal aangepakt moeten worden, wil ik de zaak gaande houden. Een faillissement achter gesloten luiken  en de geraniums  ligt niet in mijn bedoeling.

Zoals ik al eerder vermeldde, heeft de Kamer van Koophandel mij, of ik wilde of niet, ingeschreven als lid. Dit zou allerlei voordelen hebben voor mij als eenmanszaak. Daar heb ik weinig van gemerkt. Tot nu toe is mijn lidmaatschap alleen een kostenpost. Maar van de week ontving ik een brief die ongetwijfeld een gevolg is van mijn lidmaatschap van de KvK. De brief is van Bloomberg Businessweek. Mijn ondernemershart klopte vol verwachting. ‘Dear Sir/Madam’, heft Bloomberg aan. Hij verkeert in het onzekere over mijn geslacht en laat, uiterst wel willend, de keuze aan mij over. Dan komt de zin die me deed stijgen in eigen aanzien en die ik nog nagloeiend van trots hier overschrijf: ‘You are among a select group of international business leaders who qualify for a very special offer from the new Bloomberg Businessweek.’ Dringt het tot u door? Zal ik het nog een keer overschrijven? Deze eenvoudige zzp’er maakt deel uit van een keurkorps van de internationale zakenwereld en is daar zelfs een leidende figuur in. Die Bloomberg weet waarover hij het heeft. Die kun je om een boodschap sturen. Enfin, hij kan niet stuk in mijn ogen. Eindelijk iemand die me op mijn juiste waarde schat. Het heel speciale aanbod houdt in dat ik me voor 73 euro op zijn blad kan abonneren. En alsof dat al niet genoeg is, geeft Bloomberg me ook nog een cadeau, gratis en voor niks. En wat is dat cadeau? ‘A FREE Travel Mouse!’

Daar heb ik nu altijd naar verlangd als ik in vreemde steden in eenzame hotelkamers zat. Geen muis in een kooitje, maar een vrije muis die van reizen houdt. Die altijd klaar staat met zijn knapzak om met mij te vertrekken naar onbekende oorden. Ik hoop dat het een niet al te kleine muis is. Dan kan ik gezellig met hem op de bank zitten en mijn arm om zijn schouders slaan als we ‘s avonds laat voor de televisie zitten in de onpersoonlijke hotelkamer. Overdag zwerven we door de stad, piepend van genoegen, bezoeken musea waar we muisstil zijn. En we gaan samen shoppen. Ik koop was voor zijn snorharen, een fluwelen hoes voor zijn staart. In een achterafbioscoopje zien we alle films van Mickey Mouse. Ik verzorg hem als hij bij een ongelukkige val een muisarm oploopt. Mijn vrije muis, door Bloomberg gebaard.

Zoals u merkt: ik stel me er veel van voor. Ik zit alleen met één probleem: hoe vertel ik het de poes?

Remco Campert, 2010

Tuesday, March 27, 2007

De toren van Babel en de fabel van Mabel

(voor deze 99ste jubileum aantekening gebruik ik in de beste traditie een tiental regels van Hermans en een zevental van t Hart).

Tijdens mijn studie aan de rechtse Leidse universiteit moest ik het goed aanpakken en derhalve sloot ik me aan bij Minerva, het corps. Geen “pils” of “aangenaam” zeggen en het uitsluitend hebben over “jaerclubgenoootjes”. Lidmaatschapsgeld rond de 1400 EUR per jaer, volstrekt niet elitair, vogels van velerlei pluimage had je daaer.

“Mijn jaerclabgenooootjes”. Hoe bekakter je dat jaarclubgenootjes liet rollen, hoe beter. Tijdens de interuniversitaire dispuutbijeenkomsten maakte ik enigszins kennis met een zekere Mabel. We deden niet voor elkander onder qua machtswellust en foute mannengeilheid. Daardoor vielen we op elkaar. Jaerclubgenootjes met onderlinge aantrekkingskracht. Jaaaerrren later kwam ik haar tegen in Den Haag. Zij had zo’n geile blik in haar ogen, alsof zij iets tekort kwam. Wellicht was de oorzaak een relatie met een homosexuele prins.

“Ik wil gaan skiën buiten de schoolvakanties, al die drukte tijdens de krokus op de weg en de skipiste wil ik vermijden, dus meld ik mijn drie kinderen ziek. Dat kondig ik netjes aan op de basisschool,” zei ik.
“Uiteraard !”, zei Mabel
“Twee juffen van mijn drie kinderen doen allerhartelijkst en wensen de kinderen van 5 een prima vakantie. De derde juf begint tegen mij “dat gaat jullie geld kosten !”. Ik denk bij mezelf, wat een nsb trol, gaat me aangeven bij de schoolinspectie, ziekelijk geval, in plaats van me een goede vakantie te wensen. Wat een naar en jaloers mens !”
“Absoluut !”, zei Mabel.
“Het allerergste is dan nog dat mijn zoontje David thuiskomt en mij vertelt dat die juf in de klas heeft verteld dat David veel geld moet gaan betalen omdat hij zomaar op vakantie gaat ! De nare nsb-ster. Het belangrijkste voor dat mens is haar positie, het geld en gevangenisbewaker zijn op een basisschool. Een jochie van 7 een slecht gevoel bezorgen. Wat een ziek, rancuneus VVD wijf van regels zijn regels.
Dat openlijke racisme en het superioriteitsgevoel van de VVD. Walgelijk, die Kamp, Verdonk en Wilders. Allemaal VVD. Zou men in Duitsland in 1933 ook slaafs op Hitler gestemd hebben omdat hij zo makkelijk de schuld van de malaise aan de Joden gaf ? Stemmen al die mensen nu slaafs op de PVV en de VVD omdat het zo makkelijk is om de schuld aan de Islam en de moslims te geven ? Weer een zondebok gevonden ?”

“Uiteraard !”, sprak Mabel.
“Bij de garage waar ik winterbanden onder mijn auto liet zetten stond zo’n blonde vent met zo’n donkerblauw pak en een bierbuikje in zijn mobieltje te blaffen. Gatver, laat die vent zich ergens anders gaan masturberen.”
“Absoluut !”, variëerde Mabel op een thema.

Inmiddels raakte ik enigszins opgewonden van de zwarte spannende laarzen, de panties en het mini rokje van Mabel. Ook haar flexibele houding ten aanzien van haar eigen partij en het voortdurend instemmen met mijn uitspraken wonden me op, zo handig was ze wel.
Binnen de kortste keren lagen we in een mooie sexhouding. Ik zoog en sabbelde op haar kleine en ronde clitoris dat het een lust had, zij zoog steeds zwakker wordend op mijn reusachtige clit. Opeens hoorde ik: UiteraHAAAAAHAAAAAAHAAAAAARD ! Toen draaide zij snel haar mooie lijf van mij weg.

Nadat de sexuele lust bij Mabeltje was weggeëbd werd het weer een dialoog, althans Mabel zat weer ouderwets te kakelen over haar directeurschap bij het open society institute. Als directeur van het open society institute vond zij dat de vrijheid van meningsuiting ingeperkt moest worden. Vooral ten aanzien van haar doen en laten mocht er geen persvrijheid bestaan.

“Maar Mabel, dat is het begin van een fascistisch regime. Laat mensen toch alsjeblieft zeggen en roepen wat ze willen, daar doen ze niemand kwaad mee. Boekverbranding is het begin van onderdrukking en een dictatuur..en..en..dan ben jij directeur bij het..OPEN..society..institute ? ”, zei ik.
“Nee, nee, het is een schande wat mij overkomen is, ik word overal van beschuldigd en kan me absoluut niet verweren. On-ge-heurd !”
“Maar Mabel, wat wil je nou, eerst leg je het aan met die lange, de dominee, omdat je nou eenmaal geïntrigeerd bent door foute mannen en foute macht, vervolgens neuk je die waaaaaenzinnig foute figuur uit Bosnië, zo’n oorlogsmisdadiger, en ten einde raad trouw je met een homosexuele prins. Jij doet er net zoals Nicotine, Laurentrien, Petra, alles aan om maar media aandacht te krijgen. Luxe mediageile hoer Mabel,” zeik.
“Waaaat ? On-ge-hoord !”
“Ja, het moet niet veel gekker worden, wie denk jij wel niet dat je bent. Stel je toch niet zo aan, over het paard getilde trol. De mate van beschaving van een land herken je aan de zorg voor de zwakkeren en hulpbehoevenden in de samenleving. De mate van beschaving van een land herken je aan het medelijden van de rijken met de armen….en jij, jij zit alleen maar te mekkeren over het onrecht dat jou wel niet aangedaan zou zijn via de media. Ga eens in een asielzoekerskamp zitten, in plaats van steeds aandacht te willen hebben voor jezelf. IJdeltuit, inconvenient trut, ongemakkelijke trut, schaap. Ziende blind, horende doof. Je snapt er helemaal niets van, directeur van een open samenleving instituut, maar zodra er enige kritiek te horen of te lezen valt: verbieden, die persvrijheid. Jij spoort niet !”

“Jouw beffen bevalt me beter, on-ge-hoord” zei Mabel met een pruillipje. Maar het viel me dan weer mee dat zij over haar kennissen aan het hof en in de politiek vrijelijk sprak.

Mabel: “Mijn eerste audiëntie aan het hof. Tegen mij sprak hare Majesteit Juliana: “de goede wil doet ook veel”. Ze dacht dat ik een amateur toneelspeelster was, want in dat gezelschap stond ik inderdaad ! Toch knikte ik gedwee en instemmend, want sinds mijn prilste jeugd was mij niet alleen ingeprent andere mensen nooit, maar dan ook nooit lastig te vallen om hun godsdienst, uiterlijke gebreken of van het gewone afwijkende verschijning maar bovendien dat je de koningin niet mocht tegenspreken, zelfs niet aanspreken. Koningin Juliana had toen nog rossig blond haar en prachtige fonkelende blauwe ogen. Deze schoonheden konden helaas haar zelfvertrouwen niet vergroten en het koninklijke leven niet veraangenamen. Die arme koningin voelde zich nooit op haar gemak omdat ze veel te veel met vliegende schotels in de weer was en veel te weinig goede boeken gelezen had.

Prins Benard droeg een nachtblauwe smoking, daar stond hij om bekend. Hij deed onverhoeds een stap achteruit en stapte op mijn teen. “Sorry Kerel !” riep hij gemoedelijk over zijn schouder tegen een onderdaan van zijn vrouw. Waarom hij nou “kerel” zei ?
Zo ver ging mijn oranjeliefde nu ook weer niet, dat ik de betrapte pump, zonder hem af te vegen, thuis boven mijn bed heb gehangen en nooit meer heb gedragen.

Wist jij dat Melkert aan SM sex deed ? En dat Vermeend luid en trots vertelde dat hij het eens met drie vrouwen tegelijkertijd heeft gedaan ?”
“Echt ? Hoe weet je dat ?, ” vroeg ik.
“Van Zalm, maar die keek wel vaak te diep in het glaasje. Waarom zou zo’n man zoveel drinken, omdat hij het ook niet meer wist, moest hij iets vergeten ?, ” zei Mabel.
“Bah ! Eigenlijk wil ik dat helemaal niet weten. Sex interesseert me maar matig sinds ik kinderen heb. Wie heult met foute mannen met zogenaamde macht, die moet je verbannen: Laurens Jan Brinkhorst naar Japan, Neelie S.K. naar Brussel en jij naar Londen. Maar wat verdienen ze daar verschrikkelijk goed ! 450.000 EUR netto per jaar voor criminele Neelie: “vanwege de “streepjescode” waaraan de heer Heijn meegewerkt heeft, verleen ik hem het hoogleraarschap van Breukelen. Hoera ! Hoer A ! Hoer A !"
Er was eens een meisje in Londen, ze had daar een condoom gevonden, ze zei tegen een knul, kom hier met je lul, want weggooien dat vind ik zonde. Hoempapa, hoempapa, hoempapapappapaaaa”.

“Ik ga maar weg, met jou is een goed gesprek niet mogelijk. Toch heb je ten dele gelijk. De striptekenaar van Dilbert zei: neem 5 mensen, er zit altijd één onbetamelijke hufter tussen, meestal de leidinggevende. Zet hem/haar ergens neer en hij/zij krijgt de onbedwingbare neiging om een powerpoint presentatie te gaan maken. Wie heeft daarom gevraagd ?”
“Wie heeft om Mabel en haar media aandacht gevraagd ?”
“Wie heeft er om Manna gevraagd, een slaafse overheidsfunctionaris. Ambtenaar betekent dienaar. Minister betekent dienaar. Staatssecretaris. Secretaris Generaal. Allemaal secretaresses of secretarissen. En maar buigen. Of zich voor laten rijden in limousines en andere protserige auto’s. Zalm zei ook al: hoe hoger, hoe dommer. Ik ben tenminste directeur van mijn eigen open society institute.”
“Als je diep in mijn hart kon kijken, dan zou je zien dat ook ik dolgraag al die voorname, welgedane ellendelingen te lijf zou willen gaan, al die schavuiten, die ijdele haantjes en kippen, vooral die zogenaamd “hoge” heren en dames in Brussel en Den Haag. En de erfprins met zijn dikke zelfgenoegzame kop. Die vrouw van hem, daar moeten we misschien voor oppassen. Dat kan een gevaarlijke worden, net zo verknipt als de rest van de zogenaamde “elite”. Zou ze holle bolle Alex ooit hebben zien staan als hij geen erfprins was ?”
“Tweemaal heb ik Balkenende ontmoet. Mij lijkt dat we weinig van hem te verwachten hebben, maar we hebben ook weinig van hem te duchten. Hij denkt het beste met Holland voor te hebben, hij is alleen niet in staat om iets voor elkaar te krijgen en hij heeft zich vergaloppeerd bij de oorlog. Maar wel stoer mij verbannen naar Londen. "Tegen leugns zijn geen krd gewassn", zei hij. Oefeningen in manhaftigheid van onze held op sokken. Bang voor alles, bang voor god. En wat doen Nederlanders ? Op Balkenende stemmen.

 Een mens verlangt naar groots gebeuren, en geen groter gebeuren dan oorlog. Liever dreunende kanonnen en dikke generaals, veilig thuis met sigaren naar hun hoofd, dan verveling. Zo zit de mens in elkaar. En wie oorlog voert, verveelt zich nimmer. Niet ledigheid, maar de vlucht in groots gebeuren om ledigheid te ontlopen, dat is des duivels oorkussen,” schreef Maarten ‘t Hart en ook : 
“ Jij babbelt ook maar een eind weg. Volgens mij zijn de meeste vrouwen meer met het aardse bezig. Schoonmaken, de boel aan de kant. Dat moet altijd doorgaan, al valt de hele wereld aan stukken. Schrobben, spoelen, dweilen, wassen, zemen, sponzen, schuimen, zepen, betten, bleken, plassen, stomen, ziedaar waarvan de deernen dromen.”


Wat haar relaties en verhalen betreft, daaraan bleek Mabel een bijzonder grote financiële waarde toe te kennen. Ze wilde er met niemand over praten voor er kolossale sommen geld op tafel zouden zijn gelegd.
Ik kreeg de indruk dat zij geestelijk gestoord was, en dit oordeel van een leek is, geloof ik, naderhand door deskundigen bevestigd. Ik ben nooit meer bij haar teruggeweest en heb haar nooit meer gezien.

Droom 11/10 les met Eva wow 🤩 wow en gisteravond ook 11/10 met Marjanne en telkens 10/10 Samantha er ook bij misschien of waarschijnlijk ook een 11/10 en dan Joëlle en Ingrid en Herma helemaal zo 11/10.

Spinning cat Ratchet 

Ja, also da war ich heute schi fahren auf ihren fabelhaften schi und dann hinten soon dick und doof verwaand verrot doods oud rechts weib und dann habe ich immer tele tubbies, tele tubbies geschreit ! 😹 

Aha also du hat sie ärger gemacht, nah ? 😹

https://sjaakswart.blogspot.com/search?q=aska


Hoe komt het dat sommige paddestoelen het zeer bijzondere gevoeliger makende en voor ons genezende helende krachtiger makende psilocybine aanmaken en vele andere niet (en heeft het ook met de ondergrond waar ze op groeien te maken, champignons op mest ?)

Dat is een fascinerende vraag. Het korte antwoord is: waarschijnlijk niet vanwege de ondergrond, maar vanwege evolutie en genetica.

Psilocybine wordt slechts door ongeveer 200 soorten paddenstoelen aangemaakt, terwijl er tienduizenden soorten bestaan die dat niet doen.

De belangrijkste hypothesen zijn:

  • Bescherming tegen vraat. Lange tijd dacht men dat psilocybine insecten en andere dieren afschrikte. Nieuw onderzoek laat zien dat sommige insecten er juist wél in kunnen leven, dus dit is waarschijnlijk niet het hele verhaal.
  • Beïnvloeding van gedrag. Psilocybine kan mogelijk het gedrag van insecten of andere dieren veranderen, waardoor de schimmel een evolutionair voordeel krijgt. Dit wordt nog onderzocht.
  • Toeval + evolutie. Ooit ontstond bij een voorouder een mutatie waardoor psilocybine werd geproduceerd. Die eigenschap bleek nuttig genoeg om behouden te blijven en is later zelfs tussen verschillende schimmelsoorten overgedragen via zogenoemde horizontale genoverdracht.

De ondergrond speelt wel een rol in de groei, maar niet in het vermogen om psilocybine te maken:

  • Psilocybe-soorten groeien op hout, bladeren, grasland of mest, afhankelijk van de soort.
  • Champignons groeien vaak op compost of paardenmest, maar maken geen psilocybine omdat ze de benodigde genen niet bezitten.
  • Een psilocybine-paddenstoel die op een andere geschikte voedingsbodem groeit, blijft psilocybine produceren; de hoeveelheid kan wel enigszins variëren door omstandigheden zoals temperatuur, vocht en voedingsstoffen.

Over de helende werking weten we inmiddels ook meer. Klinische onderzoeken laten zien dat psilocybine, onder gecontroleerde medische begeleiding, veelbelovend kan zijn bij onder meer ernstige depressie, angst bij ongeneeslijke ziekte en sommige verslavingen. Waarschijnlijk werkt het doordat het tijdelijk de communicatie tussen hersengebieden verandert en de hersenen “flexibeler” maakt, waardoor vastgelopen denkpatronen kunnen doorbreken. Dat is iets anders dan dat de stof op zichzelf altijd genezend is; de begeleiding en de context blijken daarbij erg belangrijk.

Kortom: de beste verklaring is dat psilocybine een evolutionaire aanpassing is die genetisch is vastgelegd. De bodem bepaalt vooral hoe goed de paddenstoel groeit, niet óf hij psilocybine kan maken. De precieze evolutionaire reden waarom sommige soorten deze bijzondere stof zijn gaan produceren, is overigens nog steeds niet volledig opgehelderd.


































Geen opmerkingen:

Een reactie posten